wellicht niet helemaal de keuze voor goud die de gemiddelde lezer zou hebben verwacht – maar ik kies deze ronde toch voor de verrassing – het overweldigende blauw van Conny bracht de dichters in hoge – de hoogste sferen en liet dichters afdalen tot in de laagste leegtes – dank aan alle dichters voor de gedichten – dank ook aan conny lahnstein voor de bron van de inspiratie. goud deze week voor Geraldine en haar woorden – haar vogels – conny’s vogels – doen we meteen maar 2x goud – de ode van frans voor alle geordende snippers die Conny in haar kunstwerk wist/weet om te toveren tot een adembenemend geheel. winnaars van harte.
Herinnering komt naar boven
Het blauw van het water
Het allerinnigste blauw
We konden geen woorden vinden
Maar nu weet ik:
Het zijn de vogels
Het zijn de vogels
Onze woorden dat zijn de vogels.
Geraldine Bankcaenen
in al zijn eenvoud – de
herinnering, de verwondering
weer – de herhaling – de
verrassende laatste regel
maakt het geheel toch wel
weer bijzonder. geen woorden
vinden en dan deze toch
ontdekken – mooi
Goedemorgen Pom,
Op de valreep nog, bij het prachtige werk van Conny.
Herfstige groet,
Frans
Voor C.
Hoe het licht doorschijnend is
dit schitterend blauw dat om je heen hangt
snipper voor snipper opgebouwd
over je silhouet heen getekend
bouwt het dat er staat
wat nauwelijks te zien is
enkel met het scherpzinnige oog
van de verbeelding
als dat van de vogels
hoe zij opvliegen en ruimte innemen
de ruimte die jij schildert
om ons adembenemend in te verliezen
© FT 18.09.2022
de afsluiting van deze zondagochtend
wedstrijd maar bovenaan geplaatst – een
waar eerbetoon voor het werk van
Conny door Frans Terken beschreven
– mooi om te zien en met het gevoel van
de dichter als adembenemend benoemd
en gewaardeerd.
- Frans Terken met een ode aan Conny
- Rik van Boeckel – het blauw witte zicht
- Jorge Bolle – In jouw blauw
- Geraldine Bankcaenen – Het allerinnigste blauw
- Hans F. Marijnissen – De branding leest de woorden
- Cartouche – mijn liefste blauw is niet gewoon blauw
- Vera van der Horst – Het hemels blauw
- Anke Labrie – daar schreven we jouw naam in water
- Ien Verrips – ik pluk repen uit de hemel
wie wint de enige echte virtuele ceruleumblauw trofee op pomgedichten punt nl ? – naar een werk van papierkunstenares Conny Lahnstein
paperArt werk ‘Cerulean’ maakt deel uit van de serie ‘Nader belicht’
Conny schrijft: Het werk heb ik gemaakt nav het gedicht ‘Ceruleum’ van Elbert Gonggrijp en staat in de kunst- en gedichtenbundel ‘Nader belicht’. .
graag uw dichtersinspiratie bij dit prachtschilderij – de papierkunst en het blauw van Conny – zullen het de vogels zijn, zal het het blauw zijn, de beweging, de golven, het overweldigende, de elementen of wat de dichter bij dit werk ervaart: het allerindividueelste. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
in en in
in vergezichten schilder je
zo dat niets verloren gaat
van wat er nog niet is
in een in en in blauw
in een ver vliegend licht
nadert eenvoud wat het is
en dat de vloed gaat liggen
na verloop van tijd
pom wolff
Blauw witte zicht
Blauw schijnt het licht
op onbekommerde vogels
het blauw witte zicht
zoekt ver reikende tijd
voorbij de zacht vliegende horizon
ebt de kleur van hemel en zee weg
tot in de universele schildering
van licht levende getijden.
Rik van Boeckel
17 september 2022
een inspiratie in
woorden door Rik van
Boeckel op het zachte
en lichte werk van
Conny – een bijna teder
gedicht – met
onbekommerde vogels.
en een selektie van de
elementen die Rik altijd
zal aanroepen en hier in
het bijzonder bij het
blauwe werk: de
tijd, de getijden en het
universum.
In jouw blauw
in jouw blauw
ben ik krakend opgestaan
landschappen trekken
weids aan je voorbij
zoals de zwaluw scheert
langs de luchtlijn
van een omgevallen dag
met je mee reizen
is een groter geschenk
dan een schilderachtige dag
waarin de zachte penseel
met schroom
en schoorvoetend
jouw reis beschrijft
en meeneemt
naar een luchtige dag
jorge, 17 september 2022
met jou meereizen – is
vermoed ik de
belangrijkste regel in
dit gedicht en dan in
het gedroomde blauw
van degene die de
dichter aanroept in de
beginregels van zijn
gedicht. en dat echt te
verkiezen is boven een
interpretatie van de
werkelijkheid.
In een gesprek
Een volmaakte staking,
een volkomen onderbreking
van alle overbodige gebaren.
Het gesprek gaat door.
Buiten op straat vordert de file
als vanouds.
Ik wend mijn aandacht
als de loop van een geweer
naar mezelf, druk af,
en glimlach.
Ik geloof niet dat iemand
iets merkt, mij mist.
De branding leest de woorden
en wist.
Hans F. Marijnissen
de laatste twee strofen
komen wel aan – het is
of de dichter ergens
onder een blauw
wolkendek van Conny
zich zelf onder de loep
neemt. en min of meer
in een eenzaam zijn
opgaat in het
getoonde schilderij.
Blauwdruk van leven
mijn liefste – blauw is niet gewoon
blauw zoals een stemming golven kan
van hemels naar baby, waterig naar aards
licht naar donker, van korenbloem tot indigo
zwevend van koninklijk naar feeling blue
van pruisisch hard naar warm kobalt
maar het totaalste
onvervalste is wat in jou gelegen
onmetelijke diepzee met schuimwit erop
en zwaluwblauw als adelaar erboven
al dat strekking aan je woorden geeft
talen dat is echt ons ding, zoals jij
met schaarvaste hand wegknipt
en ik het wit met inkt aanvlieg
tot onvoorstelbaar vergezicht
wij – papieren tijgers, gieren –
die de leegte bij de strot grijpen
en vermalen tot enigst ceruleum
17-09-2022 / Cartouche
een opsomming in de eerste
strofe waar geen normaal mens
meer overheen komt daar stijgt
Cartouche met gemak boven uit
om ‘het totaalste
onvervalste wat in jou gelegen
( is)’ nog eens even boven alles
en iedereen uit te lichten
– totdat de kunstenaar of het nou
met de pen is of met de schaar
was – leegte schept. het was
weer eens een hele tour om met
dichters woorden mee te
vliegen. bij Cartouche moet je
altijd even als lezer uitblazen als
je een gedicht van hem hebt
gelezen.
Het hemels blauw,
dat alle zintuigen overstijgt
waar alle goden huizen
het dak van eeuwige zekerheid
is gisteren neergestort
in grote brokken
ligt het op de grauwe grond
alles wat vleugels heeft
kan vluchten naar de leegte
waar eerst het blauw
nog enige waardigheid aan gaf.
Vera van der Horst
ook hier de vlucht – zeg maar
de val – naar de leegte
beschreven – het is alsof vera
het gedicht van Cartouche
hierboven heeft gelezen of
andersom – blijkbaar roept
Conny’s papierkunst
opvliegende en
allesoverstijgende en hier
gevallen dichters op die
uiteindelijk in iets van totale
leegte landen – een
gevaarlijke vrouw die Conny.
de plek
daar waar de zee de kust verlaat
de sterke stroom zich schuilhoudt
onder een kabbelend watervlak
daar stonden we vandaag bijeen
daar waar de zon het zilver stort
op golven die wel huiswaarts keren
daar strooiden we de bloemen uit
rond een krans van zwart gesteente
daar waar de lucht de klippen raakt
wit schuim op kale rotsen ketst
die echo’s dragen van een vlinderslag
daar schreven we jouw naam in water
anke labrie
Ha Pom, Mooi werk van Conny, woest en tegelijkertijd spiritueel (mijn interpretatie).
een plaats een plek om
niet meer te vergeten
– met water licht en
lucht de golven en de
stroming – het leven
dat voorbij ging weer
opgenomen in een eb
en vloed beweging –
de beschrijving van het
afscheid
ik pluk repen uit de hemel
strooi sneeuw van de bergen
bedek daarmee
ons modderig bestaan
in de zwaluwen lezen wij
ons toekomstig geluk
met knippen en plakken
bij elkaar gebracht
tot eenheid gecreëerd.
Ien Verrips
sept 2022
de laatste inzending
vandaag van Ien. haar
vereenzelviging met het
werk van Conny. mooie
gedachte: hoe we door
knippen en plakken geluk
kunnen cre-eren.