In 1978 is Conny Lahnstein gestart met haar eerste gedichtenboekje, ze was toen 18 jaar. In datzelfde jaar heeft zij zich aangemeld voor een poëzie podium in schouwburg Kampanje te Den Helder. Regelmatig schreef ze gedichten, maar alleen voor zichzelf. Ook vanaf dat jaar is ze de papierKnipkunst gaan beoefenen en soms schreef ze gedichten bij haar werken. In 2007 verscheen in eigen beheer haar eerste gedichtenbundel ‘Zonsopgang’ met gedichten bij foto’s van haar kunstwerken. Na die tijd heeft zij zich vooral gefocust op haar kunst en de poëzie grotendeels losgelaten. 
In 2013 ontmoette ze haar man en dichter Elbert Gonggrijp en vanaf die tijd is ze ook weer gedichten gaan schrijven. In haar gedichten geeft ze overwegend menselijke gevoelens weer, meestal in flarden opgevangen Ijdens ontmoeIngen met mensen (direct of indirect), soms autobiografisch of fantasie. Ze zoekt alIjd naar het bijzondere van alledaagse dingen en beschrijft dit in lyrische bewoordingen. Kleur, klank en vorm van het gedicht zijn daarbij essenIeel. Op haar blog staan de gedichten die ze vanaf 2015 heeft geschreven.